Κυριακή, 21 Νοεμβρίου 2010

η Παναγιώτα είπε:

"ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΓΟ"
Ε λοιπόν όχι. Αυτά είναι γιατρειά για τον άρρωστο. Αν έχω κάνει κάποτε ,αγαπητή μου φίλη, μια λάθος επιλογή και άφησα πίσω μου κάτι, δεν σημαίνει πως μια υπερδύναμη με ώθησε σε αυτό.
Η ΞΕΡΟΚΕΦΑΛΑ ΜΟΥ ΜΕ ΩΘΗΣΕ.
Βέβαια έτσι δημιουργούνται τα απωθημένα. Μετά από αρκετό καιρό λοιπόν σου έρχεται ξανά στο νου εκείνη η κατάσταση. Σαν τζετ λαγκ ένα πράμα.Χάνεις για λίγο την αίσθηση του χρόνου. Περνάς μερικές ναυτίες και ζαλάδες.Kαι επείτα συνειδητοποείς πως είσαι για τα πανηγύρια.
Καλημέρα μας. Και στην υγειά μας η δραμαμίνη

Πέμπτη, 26 Αυγούστου 2010

Όλα πάνε ρολόι(ίσως λίγο ξεκούρδιστο)

ΣΙΓΟΥΡΑ έχεις αναρωτηθεί γιατί υπάρχεις σαυτόν τον κόσμο.

[- Ξέρεις τώρα .. μερικά από αυτά τα ερωτήματα (δίχως απάντηση) που θέτεις κάτι περίεργες στιγμές στον εαυτό σου. ΤΥΠΟΥ:

Τι δεν πάει καλά με εμένα?

Είμαι διχασμένη προσωπικότητα?

Να ζει κανείς ή να μη ζει?

και το χειρότερο όλων?

γιατί να τρώω και να παχαίνω?

Eγώ λοιπόν αναρωτιέμαι γιατί να υπάρχουν όλοι οι άλλοι γύρω μου και με κάνουν να σκέφτομαι μπούρδες.

Όλα πάνε καλά με εμένα

δεν ειμαι διχασμένη πρσωπικότητα

και εννοείται πως να ζεί.

(η οχι?)

Πέμπτη, 27 Μαΐου 2010

.


Ακόμη αναρωτιέμαι αν τελικα ...
ο σκοπός αγιαζει τα μεσα;

Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2010

Προσωπική της παράνοια.

Κάποιους ήχους, έχεις την εντύπωση πως μπορείς να τους πιάσεις.

Να απλώσεις το χέρι σου και έτσι απλά να τους αγγίξεις.
Σαν να είναι κάποιο αισθητό, κάποιο χειροπιαστό αντικείμενο.
Είναι όμως αυτοί οι ήχοι που υπάρχουν μόνο στα αυτιά σου.
Δεν προέρχονται πουθενά απ' τον περιβάλλοντα χώρο.
Δεν προϋπήρχαν , ούτε γεννήθηκαν κάπου στο σύμπαν.
Δεν περιπλανιούνται , ούτε περιμένουν να τους αντιληφθείς.
Είναι αυτοί οι ήχοι που τους πλάθεις με την αντίληψη σου και
με τον νου σου τους κατευθύνεις ασυναίσθητα προς τα αυτιά σου.
Αυτοί οι ήχοι που σε λίγο θα πάρουν σάρκα και οστά μπροστά στα μάτια σου.
Σαν μαριονέτες θα πηγαινοέρχονται και θα φοβίζουν κάθε μοναχική σου στιγμή.
Στιγμές που θα σκεπάζεσαι με την κουβέρτα σου
για να χαθείς όσο περισσότερο μπορείς μέσα στην ασφάλεια και το σκοτάδι της,
ώστε να καταφέρεις να απαλλαγείς επιτέλους απ’ την ενοχλητική παρουσία
των παραισθησιογόνων δυνάμεων που σε κυνηγούν.
Τότε η προσωπική σου παράνοια θα 'χει ολοκληρώσει το ταξίδι της.
...καλο βράδυ